Wallonië
Wallonië
Wandelen in de Belgische Ardennen en Wallonië
Naar de hoogtes van Samrée
21,5 km – 530 hm
Een wandeling met een mooi aantal hoogtemeters, maar zonder echt extreme hellingen. De wandeling start vanuit het centrum van La Roche en loopt meteen omhoog naar het wildpark. Vervolgens klimt de route geleidelijk naar het dorpje Samrée tot op een hoogte van 557 m., het hoogste punt van de wandeling. In Samrée bevindt zich het oudste langlaufparcours van de provincie Luxemburg. De weg daalt nu langzaamaan af naar een steengroeve (Carrières de Grès Réunis). Even verderop volgt de route een pad langs een vrij drukke baan die naar La Roche loopt. Gelukkig verlaat de wandeling al na een paar 100 meter deze drukke weg en daalt ze tussen het groen af naar de Ourthe om nadien opnieuw te klimmen richting Cielle. Via de Route du Tram daalt de wandeling terug richting La Roche. Nadat je de Ourthe bent overgestoken, volg je nog even de GR 14 tot in het centrum, startpunt van de wandeling.
Het wildpark van La Roche
Net buiten La Roche, op een heuvel en midden in de natuur ligt een 10 ha groot wildpark. Je vindt er boerderijdieren, maar ook dieren die in de Ardense bossen leven of hebben geleefd. Tijdens een 1,2 km lange wandeling door het park kom je, in een omgeving die heel dicht bij hun natuurlijke leefomgeving staat, damherten, herten, moeflons, oerossen, een groep wilde zwijnen en everzwijnen, wolven, lynxen, vossen, wasberen, fazanten en oehoes tegen.
Het feodaal kasteel van La Roche
De ruïnes van het middeleeuwse kasteel domineren de vallei van de Ourthe en La Roche.
Het eerste kasteel werd in de 9e eeuw gebouwd op de plaats waar de Kelten en de Romeinen reeds een vestiging hadden.
In de 17e eeuw werd het kasteel omgevormd tot een versterkte burcht. De muren die we nu nog zien zijn hiervan de overblijfselen.
In de zomermaanden verschijnt elke avond het spook van Berthe op de ruïnes van het kasteel.
De legende van het spook van Berthe vertelt een verhaal van liefde, wraak, jaloezie, een pact met de duivel en het kent een tragisch einde.
Berthe was de wondermooie en enige dochter van een edelman van La Roche. Hij besloot een groot toernooi te organiseren en haar uit te huwelijken aan de winnaar.
De enige die zich kandidaat stelde was graaf Waleran de Montaigu, die zich nochtans net verloofd had met gravin Alix de Salm.
Net voor het verstrijken van de tijdslimiet dook er plots een vreemde, kleine ridder. Hij was slechts gewapend met een licht harnas en geen enkele uitrusting bood bescherming aan zijn paard. Door snelheid en met een wonderbaarlijke handigheid slaagde de onbekende ridder er echter in de graaf te doden.
Berthe en de ridder werden door graaf naar de bruidskamer bovenaan de slottoren begeleid. De volgende morgen deed de graaf echter een gruwelijke ontdekking. In de afgrond onder de toren, op de rots aan de oever van de Ourthe lagen de lichamen van de ridder en Berthe.
De mysterieuze ridder was niemand anders dan de vermomde gravin Alix de Salm, die een verbond had gesloten met de duivel om zich te wreken op haar verloofde de graaf van Montaigu en de mooie Berthe.
Bérismenil – natuur en cultuur aan de Ourthe
21 km – 720 hm
Een stevige wandeling met heel wat hoogtemeters. De wandeling vertrekt en komt aan in het centrum van La Roche-en-Ardenne. De route start met een mooie, geleidelijke klim. Na een vijftal km volgt een steile afdaling naar Maboge. In de zomer kan het vrij druk zijn in dit kleine dorpje, want je vindt hier een gratis strand waar er in de Ourthe kan gezwommen worden. De wandeling verlaat het dorp via de grote baan om na ongeveer 500 rechtsaf te slaan, opnieuw het bos in. Je wandelt nu naar de archeologische site “La Cheslé de Bérismenil”, waar je ook een prachtig uitzicht hebt op de Ourthe.
De route klimt vervolgens verder omhoog naar Bérismenil. Hierna daalt de weg opnieuw geleidelijk af door het bos. Verderop staat het wandelpad op sommige plaatsen onder water door het werk van ijverige bevers. De diertjes zelf zijn niet te zien, maar hun aanwezigheid is wel zichtbaar. Je moet hier dan ook zelf wat je weg banen.
Na het oversteken van een bruggetje verloopt de weg naar het volgende dorp via een paar zéér stevige klimmetjes, maar je wordt wel beloond met prachtige panorama’s. Na Borzé volgt nog een mooi en rustig stuk door de bossen. Vlakbij een nieuwe verkaveling daalt de route tenslotte nog via een korte, steile afdaling richting La Roche.
La Roche-en-Ardenne
La Roche-en-Ardenne ligt aan de oevers van de Ourthe en wordt ook wel de parel van de Ardennen genoemd. De stad wordt gedomineerd door het feodaal kasteel uit de 11e eeuw.
Tijdens het Ardennenoffensief (1944) werd het overgrote deel van de stad verwoest. Ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog werd er een oorlogsmuseum opgericht. In de stad staan ook nog 2 tanks.
La Roche is vrij toeristisch, maar er is dan ook enorm veel te beleven. Je kan er kajakken, fietsen, wandelen en mountainbiken in een prachtige, bosrijke omgeving.
Net buiten de stad, bovenop een heuvel kan je ook een wildpark bezoeken.
Bérismenil en de Keltische vestiging La Cheslé
Het landelijk dorpje Bérimenil is is waarschijnlijk een voortzetting van een dorp dat ontstaan is rond de nabijgelegen Keltische vesting uit de ijzertijd.



Even ten zuidwesten van Bérismenil vind je de Kelitische vesting “La Cheslé”. Op een plateau van ongeveer 13 hectaren bouwden de Kelten, tussen de 8e en 6e eeuw voor Christus, een verdedigende vesting boven een scherpe meander in de Ourthe. De plaats werd grotendeels natuurlijk beschermd door de steile wanden van de rots en op de minder steile stukken werd een dubbele wal van aarde, leisteen en hout aangelegd van meer dan 1700 meter lang. De enige toegang tot het plateau lag aan de noordkant en was oorspronkelijk slechts via een smal pad op de heuvelrug bereikbaar. Vanaf de site heeft men een prachtig zicht op de vallei van de Ourthe.
Sinds 1960 zijn er archeologische opgravingen en werden al heel wat overblijfselen blootgelegd, zoals waterreservoirs, omwallingsmuren, torens en ook een plaats waar een oude molen stond. In 1980 werd het het bouwwerk aan de noordkant van de vesting gereconstrueerd.
Tegenwoordig is de site een natuur gebied en is het opgenomen in de culturele erfgoedlijst “Patrimoine Majeur de Wallonie”.
Deze historische plaats is ook verbonden met tal van legenden. Zo zou dit de schuilplaats zijn van de mythologische figuren de Sylfen, luchtgeesten, die even snel in rook kunnen opgaan als ze gekomen zijn. Een ander legende is die van de gouden ‘Gatte”. Volgens deze legende zou een fabelachtige schat verborgen liggen in het midden van Le Cheslé. Ieder jaar met Kerstmis komt deze schat naar de oppervlakte nadat te middernacht de klokken twaalf maal geslagen hebben. Om de schat te bemachtigen moet men een zwarte kip in de afgrond gooien en de koffer meenemen zonder een woord te spreken. Drie boeren die het geprobeerd hebben, konden hun vreugde over hun succes echter niet stil houden en zijn voor altijd van de aardbodem verdwenen…
Sneeuwwandeling in St-Hubert
12 km – 290 hm
Sneeuw op de hoogste toppen in de Ardennen! Om de drukte in de Hoge Venen te vermijden, zoeken we het bosmassief van Saint-Hubert op. Net zoals de wandeling naar het kasteel van Mirwart vertrekt deze wandeling op de Place du Fays waar het gemakkelijk parkeren is. De route loopt door het centrum van Saint-Hubert en klimt rustig langs velden en bossen naar het klooster Notre-Dame d’Hubertise. Na het klooster loopt de route om de vliegbasis van Saint-Hubert heen. Op 7,5 km vind je een uitkijkplatform waar je een prachtig zicht hebt over het veenlandschap. Nadat je onder de N89 bent gelopen, daalt de route opnieuw af naar het startpunt van de route.
Het klooster Notre-Dame d’Hurtebise
Aan de rand van de bossen van Saint-Hubert heeft zich sinds 1938 een gemeenschap van Benedictinessen gevestigd in het klooster Notre-Dame d’Hubertise. Aan het oude herenhuis en de hoevegebouwen werd een nieuw klooster toegevoegd. Het klooster is niet toegankelijk voor toeristische bezoeken, maar de kloosterkerk is wel toegankelijk voor diegene die wil bidden of enkele ogenblikken in stilte wil doorbrengen. De zusters ontvangen ook gasten voor retraites en religieuze en spirituele bijeenkomsten.
Vliegbasis van Saint-Hubert
De militaire vliegbasis van Saint-Hubert ligt ten noordoosten van de stad. Het werd aangelegd in 1952 als reserve NAVO-vliegveld. Van 1959 tot 1966 diende het als basis voor een squadron van Royal Canadian Air Force. Het vliegveld wordt nu nog occasioneel gebruikt voor militaire oefeningen (bv. testen van logistieke ontplooiingen, of training van honden van ontmijners,…), maar er vinden ook burgeractiviteiten plaats, zoals vliegmeetings en jeugdkampen.
Vlakbij ligt het burgervliegveld. Dit is het hoogst gelegen vliegveld van België op 563 m. Het nationaal zweefvliegcentrum heeft hier zijn thuisbasis. Er zijn vier landingsbanen. Vanop het panoramisch terras van het hotel/restaurant “Les 100 ciels” heb je een prachtig zicht op de pistes en de omringende natuur.
De omgeving rond het vliegveld wordt als een waardevol natuurgebied beschouwd. De magere grond bevat een groot aantal planten- en diersoorten. Het meest westelijke waterreservoir langs de zuidzijde van het vliegveld bezit een grote biodiversiteit.
Door de bossen van het Pays des Collines
18 km – 352 hm
Knooppunten: 35-36-338-8-1-12-22-9-93-3-36-35
Deze knooppuntenwandeling vertrekt aan het kerkhof van het dorpje Saint-Saveur, waar je gemakkelijk kan parkeren.
Je wandelt door drie aaneengesloten bossen (Bois d’Hubermont, Bois d’Antoing en Bois de Leuze) in de streek “Pays des Collines” in de provincie Henegouwen in Wallonië. De paden in het bos zijn niet altijd gemakkelijk begaanbaar en kunnen er zeer modderig (lees: glibberig) bijliggen. Goede wandelschoenen en balans zijn dus vereist ;-).
Het Pays des Collines
Het Pays des Collines, net over de taalgrens in Henegouwen, kan je omschrijven als de Vlaamse Ardennen van Wallonië. De beboste heuvelkam die de hoogste toppen van de streek omvat (de Kluisberg (141 m), de Muziekberg (133 m), de Pottelberg (157 m), de Hoppeberg (148 m) en de Rhodesberg (153 m)) vormt de (taal)grens tussen de twee gebieden.
De streek bevindt zicht tussen Doornik en Brussel, in het gebied tussen de Schelde en de Dender. Het authentiek en landelijk gebleven “land van de heuvels” wordt naast de steile, beboste heuveltoppen vooral gekenmerkt door beken, vergezichten, boerderijen en kapelletjes.
In 1997 werd het gebied tot natuurpak (Parc Naturel du Pays des Collines) verklaard.
Le calvaire du Dieu des Monts
Op de hoogten van Frasnes-lez-Buissenal, werd in 1793 le calvaire du Dieu des Monts (de Calvarieberg van de God van de bergen) opgericht door kooplieden die op deze plaats waren ontsnapt aan een aanval van struikrovers.
In 2017 werd dit monument en de drie houten beelden: Christus aan het kruis, de Maagd Maria en de heilige Johannes volledig gerestaureerd.
Door de bossen van St-Hubert naar het kasteel van Mirwart
25,5 km – 584 hm
Deze wandeling verloopt grotendeels door het prachtige woud van St-Hubert. De route vertrekt op de Place du Fays waar je gemakkelijk je auto kan parkeren. Vandaar volgt de route meteen de GR 14. Onderweg passeren we het wildpark van St-Hubert. Na een 5-tal km, aan het Koning-Albertmonument, gaan we echter linksaf om na 3 km opnieuw in te pikken op de GR 14 tot een stukje voorbij Mirwart. In Mirwart zijn er enkele cafés en restaurants te vinden. Na het kasteel achter ons te hebben gelaten, klimt de wandeling opnieuw door het bos naar Arville (Waals: Årveye). Vanaf dit dorp verloopt de wandeling nog gedurende een 5-tal km langs dorpswegen naar het centrum van Saint-Hubert.
Saint-Hubert en zijn woud
Het kleine stadje St-Hubert is onlosmakelijk verbonden met de patroonheilige van de jagers St-Hubertus.
Vroeger was dit een welvarend marktstadje dankzij de aanwezigheid van de voormalige Benedictijner abdij.
De imposante abdijkerk in het centrum werd in 1927 verheven tot basiliek naar aanleiding van de 1200e gedenkdag van de dood van St-Hubert in 727.
Het Grote Woud van Saint-Hubert strekt zich uit over 100.000 ha waarvan meer dan de helft bebost is.
Het woud is al eeuwenlang een toevluchtsoord voor wilde dieren en een paradijs voor jagers.
Lang geleden verscheen in dit mythische bos een hert met een lichtend kruis tussen zijn gewei voor een nobele jager, genaamd Hubert. Het hert zou deze jager bekeerd hebben en zo ontstond de legende van St. Hubert. Hij werd bisschop van Tongeren-Maastricht in de 8e eeuw. Amper 16 jaar na zijn dood werd hij heilig verklaard. Vanaf dan werd Hubertus beschouwd als de bekeerde jager en genezer van hondsdolheid.
Vandaag wordt St-Hubertus nog elk jaar op 3 november, de dag van zijn heiligverklaring, gevierd. Tijdens een plechtige mis, waar vele pelgrims en jagers aan deelnemen, wordt het brood gezegend en weerklinkt het indrukwekkende geluid van hoornblazers.
In het eerste weekend van september wordt het Feest van de Jacht gevierd met een grote historische optocht.
Mirwart en zijn kasteel
Mirwart is één van de mooiste dorpen van Wallonië. Het authentiek bewaarde dorp wordt beheerst door het kasteel dat bovenop een heuvel is gebouwd en uitkijkt over de Lomme.
De eerste vermelding van een vestiging op het kasteeldomein dateert van 955. De oudste delen van het kasteel stammen echter uit de elfde eeuw. In de loop der eeuwen is het kasteel meerdere malen verwoest, heropgebouwd en gerenoveerd. In 1951 werd het kasteel aangekocht door de provincie Luxemburg en geheel opgeknapt. Vandaag is het kasteel in privé-eigendom en zal in 2021 openen als hotel en locatie voor evenementen.
Lusje Transardennaise
.20 km – 624 hm
Vanuit Masbourg kan je in een lus één van de mooiste stukje van de Transardennaise wandelen.
De eerste 2 km van de wandeling verlopen via een brede asfaltweg en het gaat meteen flink omhoog (beklimming van le Stoquache met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,7% met soms stukken tot 12%).
In een bocht nemen we een parallelle bosweg die nog licht verder stijgt alvorens vervolgens geleidelijk af te dalen naar het openluchtmuseum van het Domaine du Fourneau Saint-Michel.
Hier volgt de Transardennaise even de drukke weg van Nassogne – Saint-Hubert, maar na 500 m. steken we de weg over en vervolgen we onze weg over een stijgend, verkeersvrij asfaltwegje langs de beek la Diglette. Op een kruising van boswegen aan een bankje gaat de route naar links. We dalen nu gedurende een viertal kilometer af om vervolgens weer te klimmen naar Nassonge.
Rechts van de kerk van Nassogne loopt de route over een asfaltbaantje in een rustige vallei. Eens beneden loopt het links weer zacht omhoog. We passeren een paar stroken bos, om vervolgens af te dalen met een prachtig zicht over Masbourg, startpunt van de wandeling.
La Transardennaise
La Transardennaise of de Transardense wandelroute is een van de mooiste en bekendste trekkingroutes op Waals grondgebied. Dit parcours verbindt de 160 km tussen La-Roche-en-Ardenne en Bouillon in 7 etappes.
De Transardennaise is een route van La Maison de la Randonnée – GTA Belgique vzw en is prima gemarkeerd met geverfde geelwitte streepjes.
De route is in één richting gemarkeerd, van La Roche naar Bouillon en doorkruist de authentieke Ardense bossen en de prachtige valleien van de Lesse, de Ourthe en de Semois.
Je kan de trekking uiteraard zelf volledig voorbereiden en wandelen, maar wie dat niet ziet zitten kan, een beroep doen op één van de verschillende organisaties (bv. Europ’Aventure) die de tocht voor jou volledig naar eigen wens organiseren. Zo regelen ze voor jou bv. bagagevervoer, overnachtingen, maaltijden of een gids…
Domaine du Fourneau Saint-Michel
Dit provenciaal domein bestaat uit 2 delen:
- enerzijds een openluchtmuseum dat gewijd is aan de architectuur en de Ardense levensstijl van vroeger. In een mooi natuurkader heeft men per streek op traditionele wijze woningen, boerderijen, een school en een kapel heropgebouwd of nagebouwd. Zo krijg je een beeld van hoe het Ardense landelijke leven er vroeger aan toe ging.
- anderzijds een museum dat gewijd is aan de ijzerindustrie. Een uitzonderlijke hoogoven uit de 18e eeuw getuigt van de oude ijzerindustrie.
Door de bossen van Spa naar het kasteel van Franchimont
21 km – 614 hm
Deze gevarieerde luswandeling vertrekt vanuit het centrum van Spa. Af en toe moet er stevig geklommen worden. In de helft van de wandeling kan je het kasteel van Franchimont bezoeken of gewoon even recupereren bij een drankje op het lommerrijk terras van de taverne ernaast met zicht op het kasteel. Nadien gaat het door het bos van Staneux terug naar Spa. Op het einde van de wandeling, net voor je afdaalt naar het centrum word je nog beloond met een prachtig zicht op de stad.
Kasteel van Franchimont





De indrukwekkende ruïnes van het kasteel van Franchimont (Theux) liggen op de uitloper van een rots, die neerkijkt op de vallei van de Hoëgne.
De burcht uit de 11e-12e eeuw vormt de kern van het geheel en was oorspronkelijk niet meer dan een kazerne. Het werd gebouwd nadat de bisschop van Luik de wereldlijke macht kreeg in een deel van zijn bisdom . In de 16e eeuw werd de burcht aan de evolutie in de oorlogsvoering aangepast en omringd door een hoge, vijfhoekige omwalling van 5 tot 6 meter dik.
Ondanks de vernielingen tijdens de Franse Revolutie aan het einde van de 18de eeuw blijft de ruïne nog steeds indrukwekkend.
Iedere twee jaar (in de oneven jaren) wordt er een grootse middeleeuwse jaarmarkt gehouden.
Spa en het bois de Staneux
Spa is uiteraard vooral bekend voor haar minerale bronnen. Het geneeskrachtig water was reeds bekend bij de Romeinen, maar het is pas vanaf de 16e eeuw dat de thermen gecommercialiseerd worden. In de 18e eeuw kennen de thermen een echte bloeiperiode en werd Spa een zomers kuuroord waar de adel en de Europese burgerij elkaar ontmoeten.
Spa is verder natuurlijk ook bekend door het F1-circuit, het casino en de prachtige natuur rondom.
Het bos van Staneux is het grootste bos van de gemeente met naaldbomen, loofbomen, beuken en bijzondere eiken, zoals bv. de ‘Pointu Hêtre, een reus van 25 meter, en de eik van de Maagd Maria met een klein beeldje dat een inwoner van Franchimont er in 1864 uit erkentelijkheid voor een verkregen gunst plaatste. Het beeldje wordt door zijn nazaten nog altijd onderhouden.
Op onze wandeling door het bos passeerden we ook aan “l’étang du ru de Chawion”. Een belangrijke biologische site met veel amfibieën, insecten en zelfs rivierkreeftjes.
La Bobeline, la bière de Spa
Aan het einde van de wandeling kan je in Brasserie des Bobelines genieten van het plaatselijk gebrouwen bier “La Bobeline”.
Je kan er proeven van de Bobeline Tripple, Bobeline Black, Bobeline Ambrée en Bobeline Blanche Fraise.
Het bier is vernoemd naar “les Bobelins”, de naam die aan de de aristocraten en burgers werd gegeven die vanaf de 17e eeuw naar Spa kwamen om er ijzerhoudend bronwater te drinken dat in die tijd werd aanbevolen tegen ziekten zoals bloedarmoede.
De brasserie – microbrouwerij is gevestigd in een historisch 19e-eeuws gebouw. Het “Petits Jeux”-paviljoen, waar vroeger kansspelen zoals biljart, backgammon, dammen, schaken, enz… werden gespeeld. Het bevindt zich aan het einde van de overdekte Leopold II-galerij in het parc de Sept-Heures. In de jaren 1930 tot ’50 was het paviljoen een soort lunapark en kreeg het verschillende bestemmingen, tot het de zetel van de toeristische dienst van Spa werd. Het in 1982 beschermde gebouw werd voor veel geld gerestaureerd door de stad en het Waals Gewest, maar het bleef leegstaan vanaf 2012. De Stad schreef toen een projectenwedstrijd uit om het prachtige gebouw weer tot leven te brengen. In 2019 opende de brasserie er haar deuren.
Gilbert au pied
25,5 km – 614 hm
We starten deze mooie en afwisselende wandeling op de parking van het R Hotel Experiences in Soigné-Remouchamps. Meteen ligt de legendarische en befaamde “La Redoute” voor ons. Na een eerste korte klim slaan we, aan het stenen monument ter ere van het honderdjarig bestaan van de wielerklassieker Luik-Bastenaken-Luik, echter rechtsaf en wandelen we parallel verder aan de echte côte die vooral het terrein van de wielrenners is. Deze zijweg is alleszins niet minder steil, maar het wegdek is minder onderhouden.
We wandelen nu onder de E25, door het gehucht Playe. Op het einde van de weg, slaan we rechts af en steken de grote baan over naar “Sur le bois”, een mooi klimmetje naar … het bos. Aan een klein monument ter herdenking van gevallen en gesneuvelde oud-strijders gaan we rechtdoor het bos in. Na een drietal kilometers, slaan we scherp links af en vervolgens naar rechts, richting Becco. We volgen hier even de grote baan. Vanuit Becco dalen we af naar La Reid. Prachtige uitzichten hier!
In la Reid stoppen we even om de innerlijke mens te versterken en wandelen dan verder richting Jehoster. Voor het kruispunt slaan we echter links af om een beetje verderop de Rue Pré Mack over te steken.
Na het dorp Vertbuisson, dalen we door het bos af naar de Ninglinspo, de enige bergrivier van België. Wij wandelen gelukkig niet langs de rivierbedding zelf, want dit is een populaire wandelroute, en deze zondagnamiddag is het superdruk. Aan de overvolle parking bij de start van deze toeristische wandeling, slaan wij rechtsaf en beginnen aan een laatste, pittig klimmetje. Vervolgens gaat het via de zeer steile “Thier de Nonceveux” (max. stijging van wel 26%) naar beneden, onder het viaduct van de E25, terug naar Remouchamps. Aan de grotten van Remouchamps slaan we rechtsaf en volgen nog een klein stukje de Amblève tot aan ons startpunt.









La Redoute
La Redoute is een bekende beklimming in de wielerklassieker Luik-Bastenaken-Luik. De top ligt op 292 meter en kent een gemiddelde van 9,5% en steile stukken van 22%. Een echte kuitenbijter. Bovenaan de berg staat er een monument dat herinnert aan de slag bij Sprimont waarbij het Oostenrijkse leger op 18.09.1794 werd verslagen door het oprukkende Franse leger. Aan de voet staat er een monument ter ere van 100 jaar Luik-Bastenaken-Luik.
Voor ons persoonlijk blijft La Redoute altijd verbonden met Frank Vandenbroucke die in de wielerklassieker Luik-Bastenaken-Luik van 1999 Michele Bartoli uitdaagt, vernedert en overwint.
De grotten van Remouchamps
Het grottencomplex is sinds 1828 toegankelijk voor toeristen.
Een bezoek aan de grot is opgedeeld in twee delen. De heenweg gaat te voet door spectaculaire zalen en galerijen.
De terugweg wordt afgelegd met een bootje over de Rubicon, de enige bevaarbare ondergrondse rivier van België.
In het eerste deel komt men o.a. door de zaal van de Maagd, de grote galerij en het labyrint. In het tweede deel kan je midden in de Rubicon “de Palmboom” bewonderen, een zuil gevormd door de aansluiting van een stalagmiet op een stalactiet.
Er zijn geen vaste vertrektijden. Reserveren is telefonisch verplicht voor je bezoek.
Meer informatie vind je hier.
Ninglinspo
De Ninglinspo is een zijrivier van de Amblève en de enige bergrivier in België. De rivier baant zich 3,5 km een weg door enorme kwartsietblokken, met een helling van 8%. Dit zorgt voor diverse watervallen en bassins met idyllische namen , zoals Bain de Diane, Bain du cerf, Bain de Vénus …, en dus de vergelijking met de rivieren in de bergen.
De Ninglinspo is ook de benaming van een populaire wandeling langsheen de rivier. Deze wandeling vertrekt in Sedoz en is volgens vele websites een absolute must. Naar onze mening is deze wandeling veel te druk. We zagen mensen zelfs aanschuiven aan “moeilijkere” passages. Misschien leuk midden in de week en buiten vakantieperiodes? Wij verkiezen alvast rustiger oorden.









































